Op zoek naar de Theorie van Alles

Geschreven op 8 januari 2011 door JPK

KYK1102banner
Het zou zo mooi zijn: één natuurkundige theorie die op een elegante manier alles omvat wat er maar in het heelal te vinden is. Alle deeltjes, alle krachten, samengebald in één formule. Of vooruit, een setje formules. Maar is het reëel om daarop te hopen?

Het is niet heel onredelijk om te denken dat er een theorie bestaat die alles verklaart. Het is immers al een aantal keer gelukt om wetenschappelijke verschijnselen die eerder weinig met elkaar te maken leken te hebben onder één noemer te brengen. Unificatie heet dat.

Maar leidt dat dan ook, ooit, tot één ‘theorie van alles’? Of is die zoektocht vergeefs en laat hij vooral zien dat wetenschappers hun traditionele westerse verlangen naar één God hebben ingeruild voor een verlangen naar één allesomvattende theorie, die we in werkelijkheid nooit zullen vinden?

Om die vragen te beantwoorden, richt KIJK zich in dit artikel op verleden, heden en toekomst. Hoe vruchtbaar waren eerdere pogingen om theorieën samen te voegen? Hoe staat het er op dit moment voor, met bijvoorbeeld de snaartheorie en Grand Unified Theories? En wat brengt de toekomst: wat zijn nu écht de verwachtingen van de ‘mensen uit het veld’?

Dit is het eerste deel van een artikel uit KIJK 2/2011, in de winkel van 14 januari tot en met 10 februari.

Meer informatie:

 

Beeld: Cornell Göksu

Gerelateerde artikelen:

  1. Hayabusa-2 gaat op zoek naar bron van leven
  2. Nieuw bewijs voor slim-door-koken-theorie
  3. Neutronenster zet zwarte-gaten-theorie op de tocht
  4. De Grote Complottheorie-Theorie
  5. KIJK 2/2011
Dit artikel is geplaatst in Artikelen met de volgende tags , , .

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

7 reacties

  1. Pingback: KIJK 2/2011

  2. Pingback: KIJK 2/2011 verschenen!

  3. Dirk Landuyt 22 januari 2011 op 18:12

    Volgens hetgeen ik begrijp uit het artikel in de laatste Kijk, is ‘zwaartekracht’ m.i. een verkeerde benaming. Zoals ik het zie moet elke ‘massa’ aanzien worden als een monopole magneet. Waaruit ik dus concludeer dat ‘zwaartekracht’ eigenlijk een vorm van electromagnetisme is, waarvan de ‘kracht’ rechtevenredig afneemt met de afstand tot het centrum van die massa. Voorbeeld : de Aarde trekt aan ons, maar niet op alle plaatsen even hard : afhankelijk van de afstand tot het middelpunt van de Aarde is de ‘zwaartekracht’ meer of minder sterk. Dus zouden we naar analogie met de zwakke en sterke energieen, eigenlijk kunnen spreken van zwak (monopole) en sterk (dipole) electromagnetisme.

  4. Peter Helwerda 7 februari 2011 op 01:37

    What is Reality?
    http://www.youtube.com/watch?v=o4Z8CqAiYI8

  5. Peter Helwerda 9 februari 2011 op 19:25

    UvA-hoogleraar: Zwaartekracht bestaat niet
    http://bit.ly/gedpOx

  6. JPK 10 februari 2011 op 09:31

    @Peter Helwerda: Ik heb gelezen over het idee van Erik Verlinde; misschien iets voor een toekomstige KIJK, al dan niet in combinatie met andere minder gangbare ideeën over de zwaartekracht.

  7. Tjarko 3 april 2011 op 10:36

    We kunnen wel zeggen dat de zwaartekracht niet bestaat, maar hij zorgt er toch mooi voor dat we met z’n allen niet de ruimte in zweven…

    Ik zie de zwaartekracht als een optelsom van alle quantumkrachten/deeltjes die gaat werken als er maar voldoende materie samengeklonterd is. En dat materie samenklontert in het heelal is een wetmatigheid; denk aan de proefjes die astronauten deden met suiker uit een suikerzakje.

    Wellicht is dit ook de reden dat het graviton nog nooit is waargenomen maar wel de kleine deeltjes die de interacties vormen tussen (sub)atomaire deeltjes.

    Wat mij verder altijd fascineert is hoe Fractals door iteratie hun prachtige vormen krijgen. (Zie website)