Plantpower!

Geschreven op 8 maart 2011 door MS

plantenstroom
Een tuintje op je dak dat elektriciteit levert. Een kamerplant die je mobiel oplaadt. Een boom die fungeert als tankstation. De hallucinaties van een doorschoten ecofreak? Nee, zeggen Wageningse wetenschappers. Volgens hen kunnen we binnen een paar jaar allemaal stroom uit planten halen.

Stel je voor: batterijen die eruitzien als een kamerplant, of de achtertuin als elektriciteitsleverancier. Velden en bossen die dienst doen als grootschalige stroomproducent. Stroomtappen uit planten is geen verre toekomstfantasie meer, bezweren milieutechnologen David Strik en Marjolein Helder van de Universiteit van Wageningen. Zij geloven heilig in de technologie en willen in 2013 de eerste ‘plantpowerproducten’ op de markt hebben. Strik: “Overal waar planten groeien en voldoende water is, kun je via dit systeem stroom genereren.”

Als alles volgens plan verloopt, wordt op het moment dat je dit leest hard gewerkt aan de primeur: een begroeid dak van 25 vierkante meter dat elektriciteit produceert. Het dak wordt aangelegd op de nieuwbouw van het Nederlands Instituut voor Ecologie, een gebouw dat zo duurzaam mogelijk is ontworpen. Daar past het stroom aftappen van planten perfect bij. Het systeem wint het namelijk met vlag en wimpel van alle bestaande hernieuwbare energiebronnen.

Terwijl zonnecellen en windturbines tijdens hun maakproces metaal en energie opslokken, bestaat het systeem uit Wageningen uit enkele simpele componenten en, heel belangrijk, een plantsoentje. Daarmee produceert het stabiel zeven dagen per week, 24 uur per dag elektriciteit. Dat is wel wat anders dan zonne-energie, waarbij alleen elektriciteit wordt geproduceerd als de zon schijnt, of een windturbine, die nutteloos is zodra er geen wind is.

Dit is het eerste gedeelte van een artikel uit KIJK 4/2011, in de winkel van 11 maart tot en met 10 april.

Recificatie: in dit artikel wordt een vergelijking gemaakt tussen de plant-microbiële brandstofcel en de Soil Clock van ontwerper Marieke Staps. De Soil Clock maakt echter geen gebruik van microbiële processen in de grond, maar werkt via een (minder milieuvriendelijk) chemisch principe.

Beeld: Shutterstock

Gerelateerde artikelen:

  1. Plukken we straks elektriciteit uit de lucht?
  2. Nieuwe batterij: even schudden voor gebruik
  3. Zijn deze lelijke windmolens binnenkort verleden tijd?
  4. Nieuwe zonnecel zet licht én warmte om in elektriciteit
  5. Tuinieren op de maan
Dit artikel is geplaatst in Artikelen met de volgende tags , , , .

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

5 reacties

  1. Pingback: KIJK 4/2011

  2. Danielle Futselaar 30 maart 2011 op 19:29

    Helemaal geweldig. Ik heb het artikel net gelezen, en het is ronduit elegant. Mooier kan eigenlijk niet he?!

    Vooral nu in Japan alles misgaat laait de discussie voor \"groene\" energie weer op (en terecht)… veel groener dan dit kan het niet worden! Gefeliciteerd.

    Danielle

  3. Ed Pols 16 april 2011 op 17:50

    Een interessant artikel al lijken de prognoses en de berekeningen die in het artikel staan wel erg aan de zonnige kant.
    Waar ik wel commentaar op heb is de beschrijving van de Soil Clock van Marieke Staps. Hierbij staat dat die ook gebruik maakt van elektronen die vrijkomen bij microbacteriële processen. Niets is echter minder waar. Die klok is gebaseerd op de verschillen in elektrochemisch potentiaal van koper en zink.Door die metalen via de grond met elkaar te verbinden ontstaat er tussen de metalen een klein spanningsverschil (ca 0,5 V). Dit is voldoende om een digitaal klokje op te laten draaien. Hier komt geen bacterie aan te pas.
    Voordat er nu mensen gaan roepen dan moet het een perpetuum mobile zijn (eeuwigdurende beweging), dat is helaas niet zo. In het proces lost het zink langzaam op in de grond. Dus na verloop van tijd is het zink verdwenen en stopt de klok.

  4. JPK 16 april 2011 op 19:31

    @Ed: klopt, en waren we al van op de hoogte; zie de rectificatie onder bovengenoemd fragment uit het artikel!

  5. Dirk 17 april 2011 op 13:37

    Bestaat al vijfhonderd jaar, of toch zo iets … kijk maar eens hier : ‘http://www.xump.com/science/FruitPoweredClock.cfm‘